هی نیا ونباش

ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﻫﻲ ﻧﻴــﺎ ... ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﻫـــﻲ ﻧﺒﺎﺵ !!

ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧــﻢ ﺻﺒﺢ ﻫﺎ ﭼﻪ ﺳﺎﻋﺘﻲ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﺸـــﻮﻱ، ﻛﺎﻓﻴﺴﺖ ...

ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﭼﻪ ﺳــﺎﻋﺘﻲ ﺍﺯﺷﺐ ،ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺧــﻮﺍﺑﻲ .

ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ هیچ کس را نخواهی یافت که تورا به اندازه من دوست داشته باشد ﺑﺮﺍﯾﻢ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ

ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﻫﻲ ﻧﺒﺎﺵ ... ﺑﻼﺧﺮﻩ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﻱ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮔـــﻮﺵِ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ ...

ﺷﺎﻳﺪ ﺳﺎﻝ ﻫﺎ ﺑﻌﺪ .... ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ ... ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻴــــــﻠﻲ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ پسرت ﻛﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪ ...

ﻭﻗﺘﻲ ﺩﻳﺪﻱ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ ﻋﺸﻖ ﻣﻴﻮﺭﺯﺩ ﺑﻪ دختري" ﺑﯽ ﺍﺧﺘـــﯿﺎﺭ ﻣـــﺮﺍ ﯾﺎﺩ ﮐﻨــﯽ !!

ﻣﻴﺒﻴﻨﻲ؟ ! ﺣﺘﻲ ﺧـــﻴﻠﻲ ﺳﺎﻝِ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘﺲ ﻟﺮﺯﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗـــﻮ ﺭﺍ ﺑــﻪ ﻫﻢ ﺑﺮﯾــﺰﻧﺪ !

ﺁﻭﺍﺯﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺍﺕ ﻣﻲ ﺭﺳﺎﻧﻢ .. ﯾﮑــﺮﻭﺯﺑﺸﮑﻨﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ .... پسرت ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏــﻮﺵ ﻣﻴﮕﻴﺮﻱ .

.. ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﻣﯿﺎﯼ ﻭ ﺯﻳﺮِ ﻟﺐ ﻣﻴﮕﻮﻳﻲ .... "

ﭼﻘﺪﺭ ﺷﺒﻴﻪ ﺑــــﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺘﻲ " ﻭ ﺁﻥ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ، ﻗﻄﻌﺎ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ